Feeds:
Posts
Comments

Archive for March, 2010

Një fjalë shqipe e pasqaruar nga pikëpamja pragmatike: filani.

(more…)

Advertisements

Read Full Post »

Një nga mënyrat më të zakonshme për të shprehur rrethanorët e mënyrës ose kallëzuesorët në shqipe është me ndërtime të tipit me + emër:

(more…)

Read Full Post »

Ç’dallim kuptimor ka midis thënieve jam unë dhe unë jam në kontekste identifikimi, për shembull në gojë të dikujt që merr në telefon/troket në derë?

(more…)

Read Full Post »

Te Deka e Omerit, nana i lutet Mujit të mos e marrë Omerin me vete në bjeshkë:

Pash at zot, Mujo, qi t’ka dhanë,
mos Omerin shpijet me ma tretë
se nandë vllazen zoti t’i pat falë
e gjashtë per bjeshkë dekun i ke lanë
e s’po dij e shkreta vorret ku po i kanë.

Këtu e shkreta i referohet vetë folësit, ose subjektit të thëniezimit (dhe të thënies); një mbiemër i nyjshëm (i/e shkretë), i emërzuar, duke marrë pas vetes nyjen shquese të emrit (-a), i pashoqëruar me përemrin – meqë ndërtimi ndeshet më shpesh si unë e shkreta, ose e shkreta unë.

(more…)

Read Full Post »

Disa ndërtime me zëre se (urdhërorja e foljes me një trajtë të shkurtër që i referohet fjalisë kundrinore pasuese) përmbajnë një ftesë që i bëhet bashkëfolësit, për t’u zhvendosur mendërisht në të ardhmen, për ta konsideruar si të përfunduar një veprim që ende nuk është kryer ose ende nuk ka përfunduar:

(more…)

Read Full Post »

Një përdorim i së kryerës së thjeshtë (aoristit) në bashkëvajtje me ndërtime kushtore, që më rezulton i pavënë re në gramatikën e Buchholz-Fiedler:

(more…)

Read Full Post »

Një formulë meta-ligjërimore zbutëse, që mund t’i paraprijë një pyetjeje, duke i shërbyer si hyrje:

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »