Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘folje defektive’

Po aq defektive sa edhe mbes/mbetem duket të jetë sinonimi i saj ngel/ngelem; që paraqet të njëjtin kombinim të paradigmave të veprores dhe të joveprores, me pak përjashtime – dhe pikërisht: folja ngel ka paradigmë të rregullt zgjedhimi në të tashmen e dëftores (duke u sjellë si folje me temë në bashkëtingëllore, ose me mbaresa zero në numrin njëjës); sikurse përdoret edhe në urdhërore (ngele në klasë atë hajvan, që të vërë mend). E megjithatë, këto dy folje janë kaq të ndryshme mes tyre – ngaqë trajta joveprore ngelem përdoret më pak se përgjegjësja e saj veprore, në të gjithë paradigmën, pa përmendur pastaj që ngel/ngelem ende i përket ligjërimit të folur, ku format joveprore janë jokarakteristike.

Advertisements

Read Full Post »

Në shkrimin e mëparshëm, pyetëm nëse ka folje defektive në shqipen e sotme.

Një folje e tillë duket të jetë mbes, meqë në paradigmën e zgjedhimit të saj janë përzier veprorja me joveproren; dhe disa trajta të zgjedhimit nuk ekzistojnë fare.

(more…)

Read Full Post »

Tema LUM dhe çerdhja e saj leksikore janë nga ato pak fjalë të shqipes të cilat ndoshta na japin një pamje të gjuhës në një fazë më të hershme të saj.

Fjalori i Shqipes së Sotme e trajton lum si pjesëz dhe shpjegon se “përdoret kur shprehim ngazëllim për diçka ose kur përgëzojmë dikë a i shprehim kënaqësinë dikujt” dhe sjell këta shembuj: Lum nëna! Lum miku! Lum e lum për ne!

Në vijim, jepet mbiemri LUM (i), LUME (e), me kuptimin “i lumtur, fatlumtur, i bekuar”, si në shembujt E lumja nënë, Të lumët ne. Ditë e lume. Për një Shqipëri të lume. Po këtu, jepet edhe emri E LUMJA, si eufemizëm për sëmundjen e lisë; më tej TË LUMET, për “zanat”.

(more…)

Read Full Post »