Te Deka e Omerit, nana i lutet Mujit të mos e marrë Omerin me vete në bjeshkë: Pash at zot, Mujo, qi t’ka dhanë, mos Omerin shpijet me ma tretë se nandë vllazen zoti t’i pat falë e gjashtë per bjeshkë dekun i ke lanë e s’po dij e shkreta vorret ku po i kanë. [...]
Posts Tagged ‘përemri vete’
Cilësorët si përemra
Posted in morfologji, sintaksë, tagged mbiemrat cilësorë, mbiemrat e emërzuar, përemrat vetorë, përemri vete on March 25, 2010 | Leave a Comment »
Përemër identifikues apo pjesëz?
Posted in leksikologji, morfologji, pragmatikë, semantikë, sintaksë, tagged ndajfolja vetëm, ndajfolja vetiu, përemri i njëjtë, përemri vete, rematizimi on February 24, 2010 | Leave a Comment »
Për përemrin identifikues vetë, Buchholz-Fiedler thonë sa vijon [vep. cit. f. 283]: Përemri vetë, i cili përdoret i palakueshëm, nënvizon se një person i caktuar është vetë subjekti ose objekti (Agens/Patiens) i një veprimi (Handlung). Ndeshet kryesisht pas një përemri vetor (1-4) ose një emri (5-8), por mund edhe të ndahet nga përemri ose nga [...]
Përemër më vete
Posted in morfologji, semantikë, sintaksë, tagged kallëzorja, ndërtimet mesore, ndërtimet pësore-vetvetore, përemri vete on February 24, 2010 | Leave a Comment »
Fjala shqipe vete/vetja është krijesë e çuditshme, ndoshta po aq sa ornitorinku në zoologji.
